افراد مبتلا به کلاستروفوبیا ممکن است شرایطی مانند تنگی نفس ، ضربان قلب بالا و لرزش را تجربه کنند. خوشبختانه راهکارهایی برای مدیریت این مشکل وجود دارد.
کلاستروفوبیا بسیاری از افراد را درگیر می کند. این اتفاق اگر به درستی مدیریت نشود می تواند به راحتی از کنترل خارج شود. بنابراین بهترین راه مقابله با این مشکل چیست؟
برای شروع ، باید بدانید که کلاستروفوبیا ترس غیرقابل کنترل از بودن در فضاهای محدود ، به ویژه فضاهای کوچک است. به عنوان مثال ، برخی افراد آن را در آسانسورها ، متروها و هواپیماها تجربه می کنند.
همانطور که توسط برخی از تحقیقات روانشناسی توضیح داده شده و در بالا ذکر شد ، کلاستروفوبیا ترس از فضاهای بسته است .
افراد مبتلا به کلاستروفوبیا به شدت از قرار گرفتن در فضاهای محدود می ترسند.
این علائم در هر فردی به شکل متفاوتی ظاهر می شوند. به طور کلی ، همه آنها یک ترس غیرقابل کنترل را در فضایی محدود و باریک تجربه می کنند. علائم دیگر عبارتند از:
درد قفسه سینه
تنگی نفس
ضربان قلب بالا
تعریق
لرزش
از دست دادن تعادل
حالت تهوع
غش کردن
سرگیجه
وحشت
علاوه بر این علائم ، ممکن است علائم دیگری نیز وجود داشته باشد که بیماران در مشاوره های درمانی آنها را توضیح می دهند.
مکانهایی که افراد بیشتر در آنها دچار کلاستروفوبیا می شوند عبارتند از:
هواپیماها
غرفه های تلفن
سولاریوم
آسانسورها
غارها
سونا
تونل ها
آمبولانس ها
دستگاه های اسکن MRI
ترس از علائم شایع کلاستروفوبیا است ، اما ممکن است فرد علائمی مانند تپش قلب ، عرق کردن و لرز را نیز تجربه کند.
وضعیت قرنطینه ممکن است موقتی باشد ، اما بسیار نگران کننده است. هنوز ترس از بیرون رفتن وجود دارد و برخی کشورها محدودیت های خاصی دارند. بنابراین ، این ترس در برخی افراد تشدید می شود. در واقع ، آنها ممکن است علائم قابل مشاهده ای از ناراحتی را در طول انزوا تجربه کنند.
این نوع ترس شبیه اختلال هراس و در برخی موارد آگورافوبیا (یک نوع اختلال اضطرابی است که در آن از یک موقعیت خاص میترسیم و از آن موقعیت دوری میکنیم) است.
یک فرد مبتلا به کلاستروفوبیا در شرایط بسته احساس ترس غیرمنطقی می کند و اغلب قادر به حرکت و یا رهایی خود از موقعیت نیست. آنها همچنین ممکن است شرایطی مانند تنگی نفس و از دست دادن کنترل را تجربه کنند.
هر کدام از این موارد می تواند در اتاقهای کوچک بدون پنجره ، زیرزمین ، هنگام استفاده از کلاه ایمنی ورزشی و موارد دیگر اتفاق بیفتد.
همانطور که می بینید ، معمول است که این افراد ترجیح می دهند با کسی باشند ، پنجره را باز بگذارند و از موقعیت ها و مکان های خاص اجتناب کنند. در مقابل ، برخی حتی ممکن است سر خود از داروهای ضد اضطراب استفاده کنند تا در چنین شرایطی قرار نگیرند.
قرنطینه در گذشته امری کاملاً غیرمنتظره بود . اکثر ما عادت نداریم زمان زیادی را در خانه بگذرانیم و کاملاً محصور باشیم.
امروزه کلاستروفوبیا چند برابر شده است و فضای بسته خانه اکنون می تواند اضطراب را افزایش دهد.
این وضعیت برای افرادی که با کلاستروفوبیا تشخیص داده می شوند بسیار دشوار تر است زیرا کیفیت زندگی آنها بدتر می شود. بنابراین در این شرایط چه کاری می توان انجام داد؟ امروزه روانشناسان ابزارهای مناسبی برای مقابله با این اختلال در اختیار دارند. برخی از آن ها:
قرار گرفتن در موقعیت استرس زا و تلاش برای غلبه بر آن با کمک فردی مورد اعتماد
تجدید ساختار شناختی برای تصحیح بسیاری از باورهای غلط مردم
تکنیک های آرام سازی مانند مدیتیشن ، تجسم و تمرینات یوگا
روان درمانی می تواند به شناسایی منبع ترس و راه های ممکن برای غلبه بر آن کمک کند.
درمان دارویی فقط در مواقع ضروری مورد استفاده قرار می گیرد.
تکنیک های آرامش برای افراد مبتلا به کلاستروفوبیا عالی است. با این حال ، اگر برای شما موثر واقع نشد ، با یک روانشناس مشورت کنید.
افکار نهایی
هر کس هنگام مواجهه با مشکلی مانند کلاستروفوبیا باید از منابع مقابله ای استفاده کند. به خصوص در شرایطی مانند قرنطینه اخیر. اراده و تمرین می تواند به غلبه بر علائم کمک کند. با این حال ، همیشه ایده خوبی است که از مشاوره برای یافتن سایر تکنیک های مقابله استفاده کنید.
همچنین ، خانواده و دوستان می توانند بخشی از این روند باشند.
ارم بلاگ
آموزش تصویری حرکات بدنسازی
مشاهده
وبلاگ روانشناسی و خانواده
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟
