وبلاگ روانشناسی و خانواده
» اختلال شخصیتی خودشیفتگی
اختلال شخصیتی خودشیفتگی چیست؟
این اختلال ، نوعی اختلال شخصیتی است و در آن فرد خود را بزرگ و مهم میپندارد و به طرز متکبرانه و غیر واقع گرانه ای احساس توانایی و لیاقت میکند.
اختلال شخصیت خودشیفته می تواند بر زندگی اجتماعی فرد تأثیر منفی بگذارد
اختلال شخصیت خودشیفته یک اختلال روانی است که در آن فرد فکر می کند در بسیاری از زمینه ها از همه بهتر است. بسیاری از افراد عادی ممکن است ویژگی های خودشیفتگی داشته باشند، اما اختلال شخصیت خودشیفته بسیار پیشرفته تر از یک خودشیفتگی ساده است. در حالی که ویژگی های خودشیفتگی هر از چند گاهی در افراد عادی ظاهر می شود، این وضعیت به تمام زمینه های زندگی در فرد مبتلا به این اختلال ، سرایت می کند. ویژگی های خودشیفتگی این افراد در هر مرحله از زندگی، روابط با شریک زندگی و دوستان و زندگی روزمره مورد توجه قرار می گیرد.
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟دبلیو کیت کمپل، روانشناس آمریکایی، که در زمینه خودشیفتگی برجسته است، خودشیفتگی را به عنوان یک تصویر متورم از خود تعریف می کند.
همچنین فرد مبتلا به این اختلال ، تقریباً در هر زمینهای در دنیای بیرون، خود را کافی و قوی میداند و مدام با رفتارهای مکتبرانه انتظار دارد دیگران از او تعریف و تمجید کنند.
زمانی که این افراد توجهی که فکر می کنند سزاوارشان است دریافت نمی کنند، احساس ناراحتی و ناامیدی می کنند و شروع به دور شدن از جامعه می کنند.
افراد مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته، احساس خود بزرگ بینی میکنند و خود را آدم مهمی میپندارند. فکر میکنند شخص منحصر به فردی هستند و باید دیگران به طرز خاصی با آنها برخورد کنند. احساس استحقاق و برتری آنها کاملاً چشمگیر است. تاب تحمل انتقاد را ندارند و از اینکه هر کسی به خود اجازه انتقاد کردن از آنها را میدهد، عصبانی میشوند یا ممکن است بیاعتنایی کامل به انتقادها از خود نشان دهند.
علائم اختلال شخصیت خودشیفته
این اختلال معمولا در اوایل بزرگ سالی ظاهر می شود. افرادی که به این اختلال دچار هستند تا مدت ها ممکن است به آن پی نبرند چرا که برخلاف تصور ذهنی آنان از خودشان است.
فرد دچار اختلال خودشیفتگی دارای علائم زیر است:
دیگران آنها را فردی خودستا می دانند و از آنان دوری می کنند.
در روابطشان ناکام هستند.
هنگامی که اوضاع بر وقف مرادشان نباشد معمولا ناراحت، عصبانی و پریشان می شوند.
دائما در روابط، کار و مدرسه مشکلاتی خواهند داشت و ممکن است به الکل و مواد مخدر روی آورند.
نحوه برخورد با افراد خودشیفته
اگر با فردی خودشیفته در ارتباط هستید برای آرامش خاطر خودتان بهتر است از طرز برخورد با این افراد اطلاع داشته باشید. زندگی در کنار این افراد می تواند آسیب های روحی زیادی به شما وارد کند و زندگی برایتان خسته کننده شود.رعایت اصول خاصی در برخورد با آنها می تواند به شما کمک کند.
در برخورد با افراد دارای خودشیفتگی سعی کنید موارد زیر را رعایت کنید:
اگر از آنها برتر هستید هرگز سعی در اثبات آن نداشته باشید.
خواسته های غیر منطقی آنها را برآورده نکنید. زیرا نباید همه خواسته هایشان برآورده شود.
از عقاید خود در مقابل آنها صحبت نکنید.
در مقابل آنها بیشتر شنونده باشید.
از بازی های ذهنی با آنها اجتناب کنید.
مطلب مرتبط
اسموتی، آبمیوه یا میوه کامل؟ سالمترین روش مصرف میوه کدام است؟با آنها همدردی و همدلی داشته باشید.
شرایط و محدودیت هایشان را قبول کنید.
درمان اختلال شخصیت خودشیفته
توجه به این نکته مهم است که افراد مبتلا به این اختلال به ندرت به دنبال درمان می روند. افراد غالباً با اصرار اعضای خانواده یا برای درمان علائم ناشی از این اختلال مانند افسردگی، پرخاشگری و... درمان را شروع می كنند.
درمان این اختلال می تواند برای افراد مبتلا به آن چالش برانگیز باشد. زیرا آن ها اغلب تمایلی به پذیرش این اختلال ندارند.
روش های درمانی وجود دارد که می تواند به افراد کمک کند تا بینش بیشتری در مورد رفتارهای خود پیدا کنند، حس منسجم تری از خود را ایجاد کنند و رفتارهای خود را بهتر مدیریت کنند. که اینها شامل:
روان درمانی روان پویایی فردی می تواند به طور موثر برای درمان اختلال شخصیت خودشیفته مورد استفاده قرار گیرد، اگرچه این روند می تواند به طور بالقوه دشوار و طولانی باشد.
درمان شناختی رفتاری اغلب برای کمک به افراد در تغییر الگوهای رفتاری مخرب و موثر است. هدف از درمان تغییر افکار تحریف شده و ایجاد تصویر واقعی تر از خود است.
داروهای روانگردان به طور کلی برای تغییر طولانی مدت بی اثر هستند. اما گاهی اوقات برای درمان علائم اضطراب یا افسردگی استفاده می شوند.
ارم بلاگ
